Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.

Μετά από απουσία ενός μήνα όπου πολλά γεγονότα συνέβησαν - έλεγχοι (μην ξεχνάτε πως είμαι μια ταπεινή μαθήτρια), επιτυχίες, αποτυχίες, νεύρα, χαρές και κλάματα - γυρίζουμε με μεγαλύτερη όρεξη και περισσότερη διάθεση.



Την Παρασκευή μια υπέροχη, συγκινητική και καλοδουλεμένη γιορτή παρουσιάστηκε Στο τέλος της στην αίθουσα όπου πραγματοποιήθηκε αυτή η γιορτή, μια μικρή ομάδα ανθρώπων διαφορετικής ηλικίας συναντήθηκαν που μοιράζονταν δύο κοινά στοιχεία: την αγάπη για τη μουσική και τις κοινές αναμνήσεις που είχαν.



Με την κιθάρα και το αρμόνιο συντροφιά, τραγούδησαν, θυμήθηκαν, συγκινήθηκαν, γέλασαν και δέθηκαν για ακόμη μια φορά με τους δεσμούς της φιλίας και της συμπάθειας.



Κάθε φορά που ανακαλώ αυτές τις όμορφες στιγμές εκείνης της μέρας, το μυαλό μου κάνει συνειρμούς και καταλήγει πάντα στη δύναμη της μουσικής.



Δύναμη πανίσχυρη, την οποία κανείς δεν μπορεί να νικήσει ή να καταστρέψει.
Μια δύναμη που ενώνει στοργικά τους ανθρώπους και γαληνεύει την ψυχή τους.



Κάποιοι υπερασπίζονται πως η μουσική είναι απλά ήχοι. Ήχοι οι οποίοι δεν "κουβαλάνε" κάποιο συναίσθημα, ήχοι τους οποίους εμείς ταυτίζουμε με ορισμένα γεγονότα της ζωής μας και έτσι αποκτούν ένα νόημα για εμάς.



Εάν είναι έτσι τότε ναι, είμαι ένοχη. Είμαι ένοχη γιατί δένομαι συναισθηματικά με κομμάτια, γιατί δεν θαυμάζω τη δομή ενός τραγουδιού αλλά το συναίσθημα που μου προκαλεί, την ανατριχίλα που είναι ικανό να μου προκαλέσει.



Θα σταματήσω να μιλώ τώρα όμως καθώς η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη στη μουσική κι όχι στις αμπελοσοφίες μου.




Μερικά από τα κομμάτια που μου έρχονται στο μυαλό αυτήν την στιγμή.

Summer 78 - Yann Tiersen
Romeo and Juliet - Love Theme








Και ειδικά αφιερωμένο στους ανθρώπους που αναφέρθηκα στην αρχή αυτό το κομμάτι. Ξέρετε εσείς.

Γιατί εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.


Καλή σας νύχτα

The Cinderella Story

Η βασική ιστορία είναι πολύ παλιά και γνωστή σε όλους μας. Η ηρωίδα, η Σταχτοπούτα, ζει έναν εφιάλτη καθώς την συμπεριφέρονται άσχημα η μητριά της και οι δύο άσχημες αδελφές της. Και αν και ο πατέρας της την αγαπάει δεν μπορεί να του πει τίποτα γιατί η μητριά της διεστρεβλώνει τα πράγματα. Μια μέρα η μητριά της και οι αδελφές της είναι καλεσμένες σε έναν χορό τον οποίο ο πανέρμορφος πρίγκιπας διοργανώνει. Η Σταχτοπούτα δεν μπορεί να πάει καθώς της το απαγορέψανε και είναι πολύ δυστυχισμένη. Όμως, η καλή νεράιδα της δίνει όμορφα ρούχα και μια άμαξα για να πάει στον χόρο. Εκεί χορεύει με τον πρίγκιπα και τον μαγεύει με την ομορφιά, την καλοσύνη και την εξυπνάδα της κάνοντάς τον να την ερωτευτεί. Η Σταχτοπούτα στις δώδεκα τα μεσάνυχτα -καθώς τα μάγια λύθηκαν εκείνη την ώρα- έφυγε βιαστικά από τον χορό αφήνοντας πίσω της το χρυσό γοβάκι της. Την επόμενη μέρα ο πρίγκιπας με αυτό τον γοβάκι έψαξε σε όλη την πόλη για να την βρει ώσπου τα κατάφερε, και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Μια απλή, γλυκανάλατη ιστορία; Δεν το νομίζω. Ας συγκρίνουμε αυτήν την ιστορία με τα σημερινά δεδομένα. Η Σταχτοπούτα παρουσιάζεται ως μια ήσυχη, υπερβολικά καλόκαρδη και άτολμη κοπέλα που δεν επαναστατεί στην συμπεριφορά της μητριάς της και των αδελφών της. Αντιθέτως, περιμένει μια καλή νεράιδα για να την βγάλει από την δύσκολη θέση και να τις λύσει τα προβλήματα. Θα θέλατε εσείς τέτοια κόρη;

Η κλασική ιστορία της Σταχτοπούτας είναι μια χρυσή πηγή για τους παραγωγούς του Χόλιγουντ καθώς έχουμε δει πολλές ταινίες στο παρελθόν που λίγο πολύ είναι μια αντιγραφή του κλασσικού παραμυθιού, απευθνόμενες σε νεαρές κοπέλες που ονειρεύονται τον γαλάζιο πρίγκιπά τους. Όμως, η "Σταχτοπούτα" δεν είναι ίδια πια. Δεν καθαρίζει το σπίτι της αναγκαστικά και δεν έχει συγγενείς που την τυρρανούν. Ο χαρακτήρας του πλούσιου, πανέμορφου πρωταγωνιστή παραμένει σχεδόν ίδιος και μερικές φορές είναι ακόμη και πρίγκιπας. Η καλή νεράιδα είναι η τύχη ή η σύμπτωση και η κακιά μητριά είναι ένα είδος κακού εγκληματία. Στις περισσότερες ταινίες, η πρωταγωνίστρια συνεχίζει να δουλεύει μετά τον γάμο της αντικατροπτίζοντας τον εικοστό πρώτο αιώνα.

Η επιτυχία των ταινιών αυτών δείχνει το πόσο λατρεύουν τα παιδιά τα κλασσικά παραμύθια. Η ιστορία της Σταχτοπούτας μας δείχνει έναν άνθρωπο μόνο του που βρίσκει την πραγματική αγάπη. Αυτή δεν είναι μια από τις ανησυχίες κάθε εφήβου; Τα παιδιά ταυτίζονται με την πρωταγωνίστρια που περνάει διάφορα εμπόδια για να πετύχει την απόλυτη ευτυχία. Αυτό, απεικονίζεται και στην αρχική ιστορία όπου η καλή νεράιδα μαθαίνει στην Σταχτοπούτα πως να είναι άνετη και θαρραλέα για να πάει στο χορό. Ωριμάζει και από μικρό, άτολμο κορίτσι γίνεται μια γυναίκα την οποία λατρεύει ο πρίγκιπας και μένει μαζί της. Αυτό το στοιχείο όμως λείπει από τις σημερινές εκδοχές. Σήμερα το σημαντικό για μια κοπέλα είναι να είναι ομορφότερη από όλες τις άλλες για να κερδίσει το μεγάλο βραβείο: τον τέλειο πρίγκιπα.
Θέλουμε να περάσουμε τέτοιο μήνυμα στους άλλους;




Εδώ λοιπόν σας καληνυχτίζω εγώ, αφήνοντας σας να σκεφτείτε.
Καληνύχτα!

Πολυς Ντορος Για το Τιποτα

Πόσες φορές ακούσατε υπέροχα λόγια για έναν άνθρωπο και όταν τον γνωρίσατε καταλάβατε πως δεν ήταν τόσο "υπέροχος"; Πόσες φορές σας πληροφόρησαν για τις εκπληκτικές φωνητικές ικανότητες ενός τραγουδιστή και μόλις τον ακούσατε να εκτελεί ένα συγκεκριμένο ρεπερτόριο.. πραγματικά το εκτέλεσε με το μαχαίρι που χρησιμοποιεί ο χασάπης; Πόσες φορές διαβάσατε πολύ καλές κριτικές για μια ταινία και μόλις την παρακολουθήσατε καταλάβατε πως ξοδέψατε άδικα τον χρόνο και τα χρήματα σας; Πολλες φορές θα μου πείτε! Αυτό ακριβώς συνέβη και χθες.

Πήγα στον κινηματογράφο με μια παρέα για να δούμε μια πολυδιαφημισμένη ταινία η οποία όταν τέλειωσε μας άφησε να κοιτάζουμε την οθόνη με απορρημένο ύφος. Ήθελα να δω την συγκεκριμένη ταινία εδώ και πολύ καιρό και πολύ τόνιζαν το πόσο καταπληκτική είναι.
Σήμερα, έχοντας περάσει πολλές ώρες από την χθεσινή προβολή μου ήρθε στο μυαλό η φράση που χρησιμοποιήθηκε ως τίτλος της ανάρτησης: Πολύς Ντόρος για το Τίποτα.

Οπότε από σήμερα θα υποσχεθώ στον εαυτό μου πως θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο μακριά γίνεται από τις πολυφημισμένες ταινίες. Τέλος.




ΧρυσοιΚανόνες: Εάν αποφασίσετε να πιείτε σε ένα τσιμπούσι ενώ οδηγείται ένα είναι σίγουρο. Δεν σταματάτε μόνο επειδή είστε υπεύθυνος για άλλες ζωές αλλα κι επείδη ξέρετε πως όταν επιστρέψετε στο σπίτι σας θα έχετε την γυναίκας σας ή την μητέρα σας πάνω από το κεφάλι σας. Οπότε για λιγότερο μουρμούρισμα και περισσότερη ηρεμία: Δεν πίνουμε όταν οδηγούμε.